Laatste nummer Neerslag

Magazine

Lees de artikelen uit Neerslag hier online!

Klik hier

Artikelen zoeken

 

KNW

Binckhorstlaan 36, M417
2516 BE Den Haag
Telefoon 070 322 27 65
E-mail: info@waternetwerk.nl

Automatisch bufferslib ontwateren

Harry Soppe

Bufferslib is een product van het zuiveringsproces dat (bij ons) vaak wordt gezien als een eindproduct waar niet zoveel aandacht aan besteed hoeft te worden. Dit kan inhouden dat de transportkosten van dit slib hoger worden dan noodzakelijk of dat de vervolgstappen van het ontwateringproces slechter lopen. In ons geval ontwatert de zeefband slecht bij niet goed ontwaterd slib.

De rwzi Loenen is en onbemande zuivering van het type Schreiber met een ontwerpcapaciteit van 10.000 ve. Het surplusslib van deze zuivering gaat via een indikker naar 2 buffers. Van hieruit wordt het spuislib met tankauto’s getransporteerd naar de rwzi Amsterdam- Oost voor verdere verwerking. De werkwijze om het ingedikte spuislib te ontwateren was traditioneel nl; De ontstane waterlagen in de slibbufferdepots werden altijd door middel van decanteerschuiven afgelaten. Op werkdagen wordt een controleronde van ca. 2 uur gelopen om de werking van de zuivering te controleren en enkele werkzaamheden te verrichten. Het ontwateren van de bufferstanks met decanteerschuiven was zo’n activiteit. Mede doordat de zuivering vrij klein is en er niet zoveel ander werk op deze locatie hoeft te gebeuren was de praktijk dat de schuiven de ene dag opengezet werden en de andere dag weer dicht. Dit betekende dat niet alleen water maar ook slib teruggevoerd werd naar het influent. Het gevolg was een onstabiel zuiveringsproces. Daarnaast speelde het feit dat soms de transporteur al geweest was voordat het slib ontwaterd was. Hierdoor ging het slib veel te dun weg. Het gevolg: Hogere transportkosten dan noodzakelijk.

De rwzi Loenen is en onbemande zuivering van het type Schreiber met een ontwerpcapaciteit van 10.000 ve. Het surplusslib van deze zuivering gaat via een indikker naar 2 buffers. Van hieruit wordt het spuislib met tankauto’s getransporteerd naar de rwzi Amsterdam- Oost voor verdere verwerking. De werkwijze om het ingedikte spuislib te ontwateren was traditioneel nl; De ontstane waterlagen in de slibbufferdepots werden altijd door middel van decanteerschuiven afgelaten. Op werkdagen wordt een controleronde van ca. 2 uur gelopen om de werking van de zuivering te controleren en enkele werkzaamheden te verrichten. Het ontwateren van de bufferstanks met decanteerschuiven was zo’n activiteit. Mede doordat de zuivering vrij klein is en er niet zoveel ander werk op deze locatie hoeft te gebeuren was de praktijk dat de schuiven de ene dag opengezet werden en de andere dag weer dicht. Dit betekende dat niet alleen water maar ook slib teruggevoerd werd naar het influent. Het gevolg was een onstabiel zuiveringsproces. Daarnaast speelde het feit dat soms de transporteur al geweest was voordat het slib ontwaterd was. Hierdoor ging het slib veel te dun weg. Het gevolg: Hogere transportkosten dan noodzakelijk.

De werking van deze installatie is eenvoudig en daardoor misschien toepasbaar bij collegae klaarmeesters in den lande die met een zelfde probleem kampen. Door middel van een takel wordt de pomp met sensor periodiek door het slib geleid. Op de momenten dat de sensor water ziet zal de pomp automatisch aangaan. Als de sensor weer slib ziet gaat de pomp weer uit. Belangrijk voor de bedrijfsvoering is dat het onderhoud van de installatie zich beperkt tot het regelmatig schoonmaken van de sensor.

Als algemene opmerking wil ik er toch bij vermelden dat bij het ontwateren van slibbuffers rekening moet worden gehouden met de interne fosfaatstroom. Zeker bij een zuivering met biologische fosfaatverwijdering zal hier rekening mee moeten worden gehouden.